السلام علیک یا اباصالح المهدی

اللهم عجل لولیک الفرج

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ

وَ نُريدُ اَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذينَ اسْتُضْعِفُوا فِى اْلاَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ اَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثينَ

بنام خدا.بنده محمد رضا هستم ۲۶ ساله و ساکن زنجان .اگه لیاقت داشته باشم یکی از اعضای

هیآت جوانان مکتب القاسم فاطمیه زنجان هستم.

یه روزی که داشتم تو اینترنت پیرامون حضرت مهدی عجل ا... تعالی فرجه مطلب میخوندم بفکرم

رسید که منهم وبلاگی بزنم و عرض ارادتی بکنم.با اینکه نه اطلاعاتی در حد کمال در مورد آقا دارم

و نه در قیاس با سایر رفقایی که وبلاگ واسه آقا راه انداختن توانایی دارم ولی اعتقاد دارم که هر

کسی میتونه با کمترین امکانات هم به هدفش برسه .

البته شاید به ذهنتون برسه که :اسم وبلاگ که فاطمیه است پس چرا در مورد آقا مطلب

مینویسی و چرا این اسمو انتخاب کردی؟

البته جواب این سوال رو بعدا و بمرور میگیرین ولی بطور خلاصه میتونم بگم: عشق

یا علی تا بعد

نوشته شده توسط محمدرضا در ساعت موضوع | لینک ثابت

313یارامام زمان(عج) چه کسانی هستند؟

313 یار امام زمان چه کسانی هستند؟
1- هنگامی که از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلّم در مورد آیه ی 54 سوره مائده سؤال کردند، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلّم دست خود را بر شانه ی سلمان فارسی نهاد و فرمود: «منظور از این یاران، هموطنان این شخص هستند».

سپس فرمود: «لَوْ کانَ الدَّینُ مُعَلَّقاً بِالثُّرَ یّا لِتَناوَلَهُ وِجالٌ مِنْ اَبْناء الْفارْسِ »

اگر دین به ستاره ی ثریا بسته باشد و در آسمانها قرار گیرد، مردانی از فارس آن را در اختیار خواهند گرفت («نورالثقلین»، ج 1، ص 642)

--------------------------------------------------------------------------------

2-امام صادق (ع) فرمود: «اتّقِ العرب فإنّ لهم خبر سوء، أما أنّه لم‏یخرج مع القآئم منهم واحد»؛ «از عرب بپرهیز، زیرا براى آنها خبر ناگوارى است. آگاه باش كه هیچ كس از عرب با قائم خروج نخواهد كرد.» (بحارالأنوار، ج 52، ص 333)

--------------------------------------------------------------------------------

3- أَیْنَ ما تَکونوا یَأتِ بِکُمُ اللهُ جَمیعاً (بقره/148) «هر کجا که باشید خداوند شما را حاضر می کند»

امام باقر علیه السّلام در تفسیر آیه فرمود: «منظور یاران قائم هستند که 313 نفرند، به خدا سوگند منظور از امّت معدوده (که در آیه 8، سوره هود آمده) آنها هستند، به خدا سوگند در یک ساعت همگی جمع می شوند همچون پاره های ابر پائیزی که بر اثر باد جمع و متراکم می گردد.» («نور الثّقلین»، ج 1، ص 139، «بحارالانوار»، ج 52، ص 342)

--------------------------------------------------------------------------------

4- طبق بعضی از روایات 313 نفر از یاران مخصوص حضرت مهدی (عج) از عجم هستند. («اثباة الهداة»، ج 7، ص 92)

«اعاجم» یعنی غیر عربها، چنانکه هم اکنون نیز ما نشانه هایش را در ایران، افغانستان و پاکستان و ... می بینیم، امام زمان (عج) یاران بسیار مقاوم و خستگی ناپذیر و مخلص در این کشورهای عجمی دارد. همین افراد می توانند هسته ی مرکزی ارتش نیرومند امام عصر علیه السلام را در کشور های عجمی تشکیل دهند و سپس به توسعه ی آن اقدام جدّی کنند. («حضرت مهدی، فروغ...»، ص 241)

--------------------------------------------------------------------------------

5- «قالَ لَو أنَّ لِی بِکُمْ قُوَّةً أوْ آوِی إلی رُکْنٍ شَدیدٍ (هود/80)

گفت: (افسوس) ای کاش در برابر شما قدرتی داشتم یا تکیه گاه و پشتیبان محکمی در اختیار من بود (آنگاه می دانستم که به شما پست فطرتان چه کنم)

امام صادق علیه السّلام فرمود: منظور از «قوّه» همان قائم (عج) است و منظور از «رکن شدید» (پشتیبان محکم) 313 نفر از یارانش هستند. («اثباة الهداة»، ج 7، ص 100)

--------------------------------------------------------------------------------

6- در روایتى امام جواد (ع) به عبدالعظیم حسنى (ع) فرمود: «...وهنگامى كه براى او این تعداد «313 نفر» از اهل اخلاص جمع شد خداوند امر او را ظاهر خواهد كرد...». ( كمال الدین، ج 2 ص 377)

--------------------------------------------------------------------------------

7- سید بن طاووس در حدیثى از امام على (ع) درباره اصحاب امام زمان (ع) نقل مى‏كند كه فرمود: «آنها 313 نفرند به عدد اصحاب بدر ...». (التشریف بالمنن، ص294-288)

--------------------------------------------------------------------------------

8- از جمله آن روایات اینكه شیخ طوسى به سندش از جابر جعفى از امام باقر (ع) نقل كرده كه فرمود: «یبایع القآئم بین الركن والمقام ثلاثمائة ونیّف عدّة أهل بدر... »؛ «بین ركن ومقام سیصد واندى به عدد اهل بدر با قائم بیعت خواهند كرد...»( . الغیبة، طوسى، ص 284 ؛ بحارالأنوار، ج 52، ص 334)

--------------------------------------------------------------------------------

9- در تفسیر آیه {وَلَئِنْ أَخَّرْنا عَنْهُمُ العَذابَ إِلى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ} از امام باقر و امام صادق (ع) نقل شده كه فرمودند: «همانا امت معدوده 313 نفر از اصحاب مهدى در آخرالزمان است همانند عدد اهل بدر، كه در یك ساعت اجتماع مى‏كنند...». (ینابیع الموده، ص 509)

--------------------------------------------------------------------------------

10- امام باقر علیه السلام فرموده است: «خداوند برای حضرت قائم (عج) – از دورترین شهرها، به تعداد جنگاوران جنگ بدر، 313 مرد را جمع می کند». (اعلام الوری، ص 310)

--------------------------------------------------------------------------------

11- هنگام ظهور، نخستین کسانی که پس از جبرئیل امین با امام قائم (عج) بیعت می کنند، همین 313 نفرند. («حضرت مهدی (عج)، فروغ...»، ص 223)

--------------------------------------------------------------------------------

12- این افراد در روایات شبیه به 313 نفر مسلمانان شجاع و سلحشوری شده اند که در جنگ بدر، نخستین شکست بزرگ را بر کفّار و دشمنان اسلام وارد آورند. به علاوه، اینان پرچمداران روی زمین، و حاکمان خدا بر مردم در سراسر زمین می باشد. (همان مدرک. ص 224)

--------------------------------------------------------------------------------

13- در روایات به وفور نامی از یک گروه 313 نفری به میان آمده است که این افراد از نژاد «عجم» هستند و برخی از آنها بدون وعده ی قبلی در مکّه به حضور امام قائم (عج) شرفیاب می گردند. («اثباة الهداة»، ج 7،ص92)

--------------------------------------------------------------------------------

14- ثم اذا قام تجتمع اليه اصحابه على عدّة اهل بدر و اصحاب طالوت و هم ثلثمأة و ثلاثة عشر رجلا، كلّهم ليوث قد خرجوا من غاباتهم مثل زبر الحديد لو انّهم همّوا بازالة الجبال الرّواسى لازالوها عن مواضعها فهم الذين وحّدوا اللّه به حق توحيده، لهم بالليل اصوات كاصوات الثواكل خوفا من خشية اللّه تعالى، قوّام الليل، صوّام النهار، و كانّما ربّاهم أبٌ واحدةٌ قلوبهم مجتمعة بالمحبة و النصيحة..( (نوائب الدّهور فى علائم الظهور، ج 2ص 114ط)

...چون قيام كند جمع مى‏شوند به سوى او يارانش كه به شماره اصحاب بدر و اصحاب طالوتند و ايشان سيصد و سيزده نفرند. همه آنها شيرانى هستند كه از كمينگاه‏هاى خود بيرون آيند مانند پاره‏هاى آهن، اگر ايشان اراده كنند كه كوه‏هاى سخت را از جا بِكَنند هر آينه آنها را از جاهاى خود مى‏كَنند. پس ايشانند كسانى كه خدا را به وسيله مهدى بيگانگى پرستش مى‏كنند. براى ايشان در شبها، صداهايى مانند صداهاى زنهاى جوان مرده از ترس خدا است نماز گذارندگانند در شبها و روزه دارانند در روز، گويا يك پدر و يك مادر آنها را تربيت كرده‏اند. دلهاشان در دوستى كردن به همديگر و پند دادن به يكديگر با هم جمع و يكى است .

نوشته شده توسط محمدرضا در ساعت موضوع | لینک ثابت

مساجد امام زمان(ع)

معجزه ی مسجد صبور
مسجدي كه هيچ نوع سقفی را قبول نمي كند
مسجدی در بحرین هست که سقف ان باز است تا ظهور حضرت مهدی (ع)
از علامتهای ظهور امام مهدى جریان مسجد صبور در بحرين در منطقه زنج است

روزی شيخ بجلي شخصی را که دارای جلال و عظمت بسیار بود دید که در خرابه ای نماز می خواند
پس به او گفت بفرمایید در مسجد نماز بخوانید
ان اقا در پاسخ گفت:نه مسجد همین جایی است که من نماز می خوانم ‏پس دستور بدید به اهل این منطقه که این مسجد را بسازند .
شیخ بجلی پرسید شما که هستید ای شیخ؟ اقا در جواب پاسخ دادند: ‏من صاحب زمان هستم.
شیخ بجلی دست امام را بوسید اما امام او را از این کار منع کردند و حدود و نقشه ی مسجد را به او نشان دادند .
شیخ به امام گفت: ای مولايم اگر من از اهل این منطقه بخواهم که برای ساخت مسجد کمک مالی کنند به من تهمت می زنند که من برای خودم صدقه می خواهم پس نشانه ای به من بدهید.
حضرت فرمودند: ‏این مسجد سقفی را قبول نمي كند. سرانجام مسجد را ساختند و سعی کردنند که برای ان سقفی قرار دهند اما مسجد سقفی را قبول نمي كرد. دولت ان زمان تهمت زد که این بازی از جانب شیعیان بیش نیست و سعی کردند سقفی از قویترین نوع را برای ان بسازند و در این مدت نگهبانانی رو که وظیفه انها مانع از نزدیک شدن مردم به مسجد بود را قرار دادند و صبح فردای انروز دیدند مه سقف مسجد خراب شده و هر تکه از ان گوشه ای افتاده و همین جور بدون سقف باقي ماند تا به امروز و تا روز ظهور حضرت مهدی (ع)
‏(كتاب 250 ‏علامة حتى ظهور الامام المهدي (‏ع) ‏ص )128

مسجد صبور عبارت است از مسجد کوچکی در منطقه بلاد القديم و شيخ محسن الصبور ان را بنا کرده است. همانا ‏معجزه ی مسجد این است كه هيچ نوع سقفی را قبول نمي كند .
. ‏مردمان بسیاری سعی کردند که بسازند و قرار دهند سقفی را از نوعهای مختلف مثلا سیمانی یا از برگ درخت نخل اما روز بعد سقف خراب می شد.

اللهم صلي على محمد وآل محمد الطيبين الطاهرين اللهم كن لوليك الحجة أبن الحسن صلواتك عليه وعلى أبائه في هذه الساعه وفي كل ساعه وليآ وحافظا وقائدآ وناصر ودليلآ وعينا حتى تسكنه أرضك طوعا وتمتعه فيها طويلا برحمتك ياأرحم الراحمين وصلي عليه وعلى أبائه الطاهرين

مسجد مقدَس جمكران
شيخ حسن بن مثله جمكرانى، يكى از صلحا و سومين سفير حسين بن روح نوبختى؛ یکی از نواب اربعه مىگويد: من شب سه شنبه، 17 ماه مبارك رمضان سال 373 هجرى قمرى در خانه خود خوابيده بودم كه ناگاه جماعتى از مردم به در خانه من آمدند و مرا از خواب بيدار كردند و گفتند:
برخيز و مولاى خود حضرت مهدى عليه السلام را اجابت كن كه تو را طلب نموده است.
آنها مرا به محلى كه اكنون مسجد جمكران است آوردند، چون نيك نگاه كردم، تختى ديدم كه فرشى نيكو بر آن تخت گسترده شده و جوانى سى ساله بر آن تخت، تكيه بر بالش كرده و پيرمردى هم نزد او نشسته است، آن پير، حضرت خضر عليه السلام بود كه مرا امر به نشستن نمود، حضرت مهدى عليه السلام مرا به نام خودم خواند و فرمود:
برو به حسن مسلم (كه در اين زمين كشاورزى مىكند) بگو: اين زمين شريفى است و حق تعالى آن را از زمين هاى ديگر برگزيده است، و ديگر نبايد در آن كشاورزى كند.
عرض كردم: يا سيدى و مولاى! لازم است كه من دليل و نشانه اى داشته باشم و گرنه مردم حرف مرا قبول نمىكنند، آقا فرمود:
تو برو و آن رسالت را انجام بده، ما نشانه هايى براى آن قرار مىدهيم، و همچنين نزد سيد ابوالحسن (يكى از علماى قم ) برو و به او بگو: حسن مسلم را احضار كند و سود چند ساله را كه از زمين به دست آورده است، وصول كند و با آن پول در اين زمين مسجدى بنا نمايد.
به مردم بگو: به اين مكان رغبت كنند و آنرا عزيز دارند و چهار ركعت نماز در آن گذارند.
دو ركعت اول:
به نيت نماز تحت مسجد است، در هر ركعت آن يك حمد و هفت بار (قل هوالله احد) خوانده مىشود و در حالت ركوع و سجود هم هفت مرتبه ذكر را تكرار كنند.
دو ركعت دوم:
به نيت نماز امام زمان عليه السلام خوانده مىشود، بدين صورت كه سوره حمد را شروع كرده و آيه (اياك نعبد و اياك نستعين) صد مرتبه تكرار مىشود و بعد از آن، بقيه سوره حمد خوانده مىشود، و سپس سوره (قل هو الله احد) را فقط يك بار خوانده و به ركوع رفته و ذكر (سبحان ربى العظيم و بحمده) هفت مرتبه، پشت سر هم تكرار مىشود. و سپس به سجود رفته و ذكر (سبحان ربى الاعلى و بحمده) نيز هفت مرتبه، پشت سر هم تكرار مىشود.
ركعت دوم را نيز به همين ترتيب خوانده، چون نماز به پايان برسد و سلام داده شود، يك بار گفته مىشود (لا اله الا الله) و به دنبال آن تسبيحات حضرت زهرا عليها السلام خوانده شود وبعد از آن به سجده رفته و صد بار بگويند: (اللهم صل على محمد و آل محمد).
آنگاه امام عليه السلام فرمودند: هر كه اين دو ركعت نماز را در اين مكان (مسجد مقدس جمكران) بخواند مانند آن است كه دو ركعت نماز در كعبه خوانده باشد.
چون به راه افتادم، چند قدمى هنوز نرفته بودم كه دوباره مرا باز خواندند و فرمودند:
بزى در گله جعفر كاشانى است، آنرا خريدارى كن و بدين مكان آور و آنرا بكش و بين بيماران انقاق كن، هر بيمار و مريضى كه از گوشت آن بخورد، حق تعالى او را شفا دهد.
حسن بن مثله جمكرانى مىگويد: من به خانه بازگشتم و تمام شب را در اند يشه بودم، تا اينكه نماز صبح را خوانده و به سراغ على المنذر رفتم و ماجراى شب گذشته را براى او نقل كردم و با او به همان مكان شب گذشته رفتيم، و در آنجا زنجيرهايى را ديديم كه طبق فرموده امام عليه السلام حدود بناى مسجد را نشان مىداد.
سپس به قم نزد سيد ابوالحسن رضا رفتيم و چون به در خانه او رسيديم، خادم او گفت: آيا تو از جمكران هستى؟ به او گفتم: بلى! خادم گفت: سيد از سحر در انتظار تو است. آنگاه به درون خانه رفتيم و سيد مرا گرامى داشت و گفت: اى حسن بن مثله من در خواب بودم كه شخصى به من گفت:
حسن به مثله، از جمكران نزد تو مىآيد، هر چه او گويد، تصديق كن و به قول او اعتماد نما، كه سخن او سخن ماست و قول او را رد نكن.
از هنگام بيدار شدن تا اين ساعت منتظر تو بودم، آنگاه من ماجراى شب گذشته را براى وى تعريف كردم، سيد بلافاصله فرمود تا اسب ها را زين نهادند و بيرون آوردند و سوار شديم، چون به نزديك روستاى جمكران رسيديم، گله جعفر كاشاني را ديديم، آن بز از پس همه گوسفندان مىآمد، چون به ميان گله رفتم، همينكه بز مرا ديد به طرف من دويد، جعفر سوگند ياد كرد كه اين بز در گله من نبوده و تاكنون آنرا نديده بودم، به هر حال آن بز را به محل مسجد آورده و آن را ذبح كرده و هر بيمارى كه گوشت آن تناول كرد، با عنايت خداوند تبارك و تعالى و حضرت بقيه الله ارواحنا فداه شفا يافت.
ابوالحسن رضا، حسن مسلم را احضار كرده و منافع زمين را از او گرفت و مسجد جمكران را ينا كرد و آن را با چوب پوشانيد. سپس زنجيرها و ميخ ها را با خود به قم برد و در خانه خود گذاشت، هر بيمار و دردمندى كه خود را به آن زنجيرها مىماليد، خداى تعالى او را شفاى عاجل مىفرمود، پس از فوت سيد ابوالحسن، آن زنجيرها ناپديد شد و ديگر كسى آنها را نديد.
و تاکنون مسجد مقدس جمکران، مأواي منتظران و محل راز و نياز ميليون‌ها عاشقي است که شکوائيه دوري از معشوقشان را به حضرت باري تعالي ارائه مي‌دهند. در صحت اصل اين مسجد شکي نيست .... و کرامات عديده، مؤيد اين مسجد است.

(تلخيص از كتاب نجم الثاقب، ص 383 تا 388)